Technologie & Innovatie

Ferrari Luce rijdt als een raket maar klinkt als een gitaar

· 5 min leestijd

Wanneer je denkt aan een Ferrari, hoor je meteen die rauwe V12 of schetterende V8. Dat geluid maakt al decennialang deel uit van de identiteit van het merk. Dus hoe bouw je een elektrische Ferrari die toch iets bijzonders voelt? Maranello heeft een eigen antwoord gevonden, en het zit verstopt in een technologie die je eerder bij een gitaarversterker verwacht dan bij een supercar. Op 26 mei presenteerde Ferrari in Rome de Luce, zijn eerste volledig elektrische model.

Vier motoren en meer dan 1.050 pk

De Ferrari Luce is een vierdeurs vijfzitter. Dat is meteen de eerste verrassing voor wie een traditionele Ferrari-tweezitter verwachtte. Qua formaat doet het denken aan een Porsche Taycan, maar dan met het bekende paardje op de neus en een aanzienlijk uitbundiger vermogensgetal.

De technische kern spreekt voor zich: vier elektromotoren, één per wiel, leveren samen meer dan 1.050 pk. Van stilstand naar 100 km/u duurt 2,5 seconden, de topsnelheid bedraagt 310 km/u. De 122 kWh-accu geeft een theoretisch rijbereik van ruim 530 kilometer. De prijs ligt boven de 550.000 euro, met eerste leveringen voorzien voor eind 2026. Ferrari verwacht dat de eerste productiereeks snel uitverkocht raakt.

Het geluidsprobleem dat Ferrari oplostte met een gitaar

Elektrische auto's zijn stil, en dat is voor Ferrari een fundamenteel probleem. Een groot deel van de emotie bij het merk zit in geluid. Een elektromotor zoemt. Dat strookt niet met de verwachtingen van mensen die Ferrari altijd kenden als het merk van scheurende verbrandingsmotoren.

Ferrari loste dit op met een technologie die ze ontleenden aan gitaarversterkers. Een precisieaccelerometer, gemonteerd midden in de as, meet de trillingen van roterende componenten. Dat signaal wordt vervolgens gefilterd, verwerkt en versterkt, op dezelfde manier waarop een elektrische gitaar zijn karakter krijgt via een versterker. Het resultaat is een geluid dat rechtstreeks voortkomt uit de mechanica van de auto, zonder kunstmatige aanvullingen.

De intensiteit past zich aan op basis van rijstijl en de stand van de e-Manettino, het rijmoduswieltje dat Ferrari al jarenlang op zijn sportwagens gebruikt. Rustig rijden geeft een zachte, gefocuste beleving; vol gas geven lokt een voller, expressiever geluid uit. Het systeem is door Ferrari gepatenteerd en werkt uitsluitend op basis van werkelijke beweging, geen gesamplede geluiden van verbrandingsmotoren die digitaal worden afgespeeld.

Ontworpen door de man achter de iPhone

Voor de karosserievorm werkte Ferrari samen met Jony Ive, de Britse ontwerper die jarenlang verantwoordelijk was voor de look van de iPhone, de iMac en de MacBook bij Apple. Zijn studio LoveFrom werkte samen met het interne designteam van Ferrari onder leiding van Flavio Manzoni.

Wat daar uitkwam, is een auto die losbreekt van alles wat Ferrari tot nu toe heeft gemaakt. De Luce heeft vloeiende, terughoudende lijnen, een groot glazen oppervlak en weinig van de assertieve elementen die Ferrari-kenners herkennen van de SF90 of de 296 GTB. Qua sfeer ligt het dichter bij Bentley Continental-territorium dan bij de klassieke Maranello-sportwagen.

De kritiek op sociale media

Op sociale media was de reactie verdeeld. Een deel van de volgers reageerde enthousiast op de ambitie en de technologie. Maar een grote groep was kritisch over het uiterlijk: "dat is geen Ferrari", "hij ziet eruit als elke andere elektrische sedan" en "te veel Apple, te weinig Maranello" waren veelgehoorde reacties. Ook de aandelenkoers van Ferrari daalde licht na de presentatie, al verbleekte dat snel toen bleek hoe groot de interesse was.

Ferrari liet zich niet van de wijs brengen. Het merk positioneert de Luce nadrukkelijk als een nieuw hoofdstuk, niet als vervanging van bestaande sportwagens. De klassieke Ferrari met verbrandingsmotor blijft in productie naast de Luce. Wie de SF90 Stradale of de Purosangue wil, kan die gewoon bestellen.

De kritiek raakt wel aan een echte spanning: hoe behoud je de identiteit van een merk dat gebouwd is op sensatie en geluid als je overstapt naar een stil aandrijfsysteem? Ferrari's antwoord is technologisch (het gitaarsysteem), esthetisch (Jony Ive) en commercieel: een nieuw, welvarend klantsegment bedienen dat anders nooit een Ferrari zou kopen.

Wat dit vertelt over de toekomst van supercars

De Luce staat niet op zichzelf. Chinese fabrikanten zetten steeds agressiever in op hoogvermogen EV's, zoals Changan, dat als eerste een auto met solid-state accu op de markt brengt. En de oplaadinfrastructuur verbetert snel: 800V-laden maakt elektrisch rijden ook voor lange ritten steeds praktischer.

Ferrari speelt in op die verschuiving, maar doet dat op zijn eigen manier. Het merk weigert gewoon te zijn en brengt zijn eerste EV uit zoals het altijd auto's heeft gebracht: extravagant geprijsd, technologisch eigenzinnig en controversieel van uiterlijk.

Of je het design mooi vindt of niet: Ferrari heeft bewezen dat de elektrische transitie ook de meest traditionele sportwagenbouwers ter wereld heeft bereikt. En die gaan er geen saaie, kleurloze EV's van maken.

E
Geschreven door Eva Monsma EV schrijver

Eva reed haar eerste elektrische auto drie jaar geleden, een tweedehands Nissan Leaf die ze impulsief kocht na een proefrit. Sindsdien kijkt ze niet meer om. Als voedingsdeskundige die overstapte naar mobiliteitsschrijven brengt ze een ongewone invalshoek mee: ze beoordeelt auto's niet op pk maar op hoeveel ze kosten per kilometer en hoe ze passen in een duurzame levensstijl. Haar artikelen over EV's, laadinfrastructuur en de toekomst van mobiliteit zijn nuchter, onderbouwd en vrij van zowel petrolhead-nostalgie als groene prekerigheid.