Rijtips & Veiligheid

Slechte zomerbanden remmen 12 meter langer op nat beton

· 6 min leestijd

Twaalf meter. Dat klinkt misschien als een kleine afstand, maar op nat beton is het het verschil tussen een bijna-ongeluk en een echte klap. De ANWB testte dit jaar 16 zomerbanden in de populaire maat 225/50 R17, en de uitkomst is veelzeggend: de slechtste banden hadden op nat beton een remweg van 44,5 meter. De beste? 32,3 meter. Drie auto's verschil, puur door de keuze van je banden.

Wat de ANWB precies test

De ANWB bandentest kijkt naar vier criteria: remmen op nat wegdek, remmen op droog wegdek, rijcomfort en brandstofzuinigheid. Het veiligheidsgedeelte weegt zwaarst mee. Op nat asfalt varieert de remweg al aanzienlijk, van 30,1 tot 37,9 meter, maar op nat beton zijn de uitschieters het grootst. Betonnen rijkswegen vormen een groot deel van het Nederlandse snelwegennet, dus dit is geen hypothetisch scenario.

Wat ook opvalt: alle 16 geteste banden dragen een A-label voor remmen op nat wegdek, het hoogste wat het EU-bandenlabel biedt. Toch loopt de remweg op nat beton ruim 12 meter uiteen. Het label zegt dus niet alles. De ANWB test in omstandigheden die dichter bij de praktijk staan dan de genormaliseerde labelmeting, en de resultaten laten zien waar goedkope banden echt tekortschieten. Meer over hoe weersomstandigheden je auto beïnvloeden lees je in ons artikel over de invloed van weer op je auto.

De drie banden die wél de maat namen

Van de 16 geteste banden kregen er slechts drie het predicaat "goed". Een magere oogst, maar de winnaars zijn duidelijk:

  • Continental PremiumContact 7 - eindwinnaar met een score van 8,1. Sterk op nat en droog wegdek, stabiel bij hogere snelheden, en zuinig genoeg voor een goede EU-labelscore. Het meest uitgebalanceerde pakket van de test.
  • Pirelli Cinturato C3 - goede tweede, met name sterk op nat asfalt en droog beton.
  • Goodyear EfficientGrip Performance 2 - completeert het podium, goed in alle weersomstandigheden.

Wat direct opvalt: het zijn uitsluitend premium merken. De goedkoopste band in de test kostte pakweg 60 euro per stuk, de duurste ruim 150 euro. De top drie zit steevast aan de bovenkant van die bandbreedte.

De verliezers en wat dat betekent

Aan het andere uiteinde staan de Leao Nova-Force Acro en de Linglong Sport Master. Beide kregen een onvoldoende en voldoen niet aan de minimale veiligheidseis die de ANWB hanteert. Dat zijn Chinese budgetbanden die tegenwoordig breed verkrijgbaar zijn bij online retailers en kleinere bandenspe­cialisten.

De rekensom is simpel: vier premium banden kosten zo'n 400 tot 600 euro meer dan vier van de goedkoopste opties. Maar die 12 meter remweg op nat beton, drie auto's lang, vertelt je wat dat prijsverschil inhoudt. Op een snelweg van 100 km/u ben je in die 12 meter extra remweg 0,4 seconden verder. Genoeg om een vrachtwagen te raken die plotseling afremt.

Het EU-bandenlabel is onvolledig

De testresultaten stellen een lastige vraag: als alle banden een A-label hebben, wat zegt dat label dan nog? Het antwoord is dat het label meet onder gestandaardiseerde laboratoriumomstandigheden op nat asfalt. Nat beton, rijkswegen, verouderd wegdek, extreme temperaturen - dat valt buiten het testprotocol.

De ANWB-test gaat verder dan de wettelijke minimumeis en laat zien dat banden met hetzelfde label in de praktijk sterk kunnen verschillen. Het is voor consumenten dus niet voldoende om alleen op het label te vertrouwen bij de bandenkeuze. Onafhankelijke tests van organisaties als de ANWB, het Zwitserse TCS of het Duitse ADAC geven een veel realistischer beeld.

Profieldiepte zegt ook niet alles

Een veelgehoord misverstand: rijders die denken dat profieldiepte het enige is dat telt. Boven de wettelijke minimumgrens van 1,6 mm slaagt een band technisch voor de keuring. Maar een band met 3 mm profiel van een matig merk kan gevaarlijker zijn dan een premium band met 2 mm profiel.

De kwaliteit van de compound, het rubbermengsel, en de opbouw van het profiel bepalen hoe goed een band water wegpompt en grip vasthoudt. Die eigenschappen zijn van buiten niet zichtbaar en per merk sterk verschillend. Dat is precies waarom onafhankelijke tests zo waardevol zijn.

Heb je binnenkort een lange rit gepland? Lees dan ook onze tips voor hoe je je auto voorbereidt op een lange autorit - goede banden zijn daarin één van de kritieke aandachtspunten.

Praktisch advies bij het kiezen van zomerbanden

Een paar vuistregels op basis van de testresultaten:

  • Kies altijd een band die in een onafhankelijke test goed scoort op nat wegdek - niet alleen op het EU-label.
  • Budgetbanden zijn risicovoller naarmate je meer kilometers rijdt en vaker in de regen rijdt. In Nederland is dat structureel.
  • Koop altijd vier gelijke banden. Gemixte sets gedragen zich onvoorspelbaar bij noodremmen.
  • Let bij energiezuinigheid op de rolweerstand: de Continental PremiumContact 7 scoort op jaarbasis ook aanzienlijk zuiniger dan de verliezers. Dat scheelt ook in brandstofkosten - iets om mee te nemen als je geld wil besparen op brandstof.

De volledige testresultaten van de ANWB zomerbandentest 2026 zijn te raadplegen op de website van de ANWB.

Drie auto's remweg - de prijs van goedkoop rijden

Twaalf meter op nat beton. Drie auto's lang. Dat is wat de ANWB zomerbandentest 2026 aantoont als verschil tussen de beste en de slechtste band. De meeste mensen staan er nooit bij stil welke banden er onder hun auto zitten. Ze rijden tot de profielen versleten zijn, kiezen dan de goedkoopste optie en denken er niet meer aan.

Banden zijn het enige contactpunt tussen auto en asfalt - vier vlakjes ter grootte van je handpalm dragen het volledige gewicht en bepalen hoe snel je kunt stoppen. De Continental PremiumContact 7, Pirelli Cinturato C3 en Goodyear EfficientGrip Performance 2 zijn dit jaar de veiligste keus in maat 225/50 R17. Koop je buiten die drie? Controleer dan altijd eerst de testresultaten van een onafhankelijke organisatie. De Leao- en Linglong-banden vertellen je waarom dat de moeite waard is.

R
Geschreven door Ruben Drost Auto redacteur

Ruben leerde autorijden in een roestige Peugeot 205 van zijn vader en was vanaf dat moment verkocht aan alles met vier wielen en een motor. Na een studie technische bedrijfskunde werkte hij kort in de automotive sector voordat hij besloot dat hij liever eerlijk over auto's schreef dan ze verkocht. Zijn reviews combineren de passie van een echte gearhead met de nuchterheid van een Nederlander die weet dat een auto uiteindelijk van A naar B moet rijden zonder je bankrekening leeg te zuigen. Elke auto wordt beoordeeld op wat ertoe doet: rijgedrag, praktisch gemak, verbruik en of de prijs de moeite waard is. Ruben vindt dat een autorecensie pas compleet is als hij de auto ook even heeft gebruikt voor de wekelijkse boodschappen en de kinderen naar voetbal brengen.